Παράδοξα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΛΑΝΟΣ ~Ένα φαινόμενο όπως τα UFO, αν εκδηλώνεται για παράδειγμα σε πολλούς Χώρους Πραγματικότητας – πράγμα που συμβαίνει – ο ερευνητής πρέπει να το εξηγήσει και να το ερευνήσει από τους χώρους αυτούς. Επειδή συχνά αυτό δεν είναι δυνατό, διαλέγει τους χώρους που επιτρέπουν τη μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων. Συνήθως διαλέγει δύο αντίθετους χώρους δράσης: την Επιστήμη και τη Μαγεία. Σαν αντίθετοι χώροι, με αντίθετους κανόνες παιχνιδιού (δηλαδή νόμους), τα Παγωμένα Σημεία (δόγματα,...

Οι μάρτυρες του συγκεκριμένου φαινόμενου το παρομοίωσαν με ένα «πέπλο σκόνης» που βύθισε την περιοχή της Μεσογείου και πολλές άλλες περιοχές του κόσμου σε μια πολύχρονη περίοδο σκοταδιού και ψύχους. Το καταστροφικό εκείνο γεγονός καταγράφηκε από τον Βυζαντινό χρονογράφο Προκόπιο, σύμφωνα με τον οποίο το φως του ήλιου έχασε τη λαμπρότητά του. Ξαφνικά έμοιαζε με το χλωμό φως του φεγγαριού, ένα φαινόμενο που κράτησε για έναν ολόκληρο χρόνο.

Μάγοι, πνευμαστικές, μέντιουμ και μαγικές τελετουργίες στην υπηρεσία της νίκης των πρωταγωνιστών του την περίοδο του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου,   τόσο του Χίτλερ όσο και των Συμμάχων, Δυτικών και Ανατολικών.

Κατά τη γνώμη μου, ο 37ος Παράλληλος, είναι σαν να περιλαμβάνει την κεντρική λωρίδα μιας λεωφόρου με τα δεξιά και αριστερά όριά της να προεξέχουν λίγο από τον 36ο και 38ο παράλληλο, όπως ένας μεγάλος αυτοκινητόδρομος μετά διοδίων, με εισόδους και εξόδους. Μήπως υπάρχουν υπόγειες είσοδοι που χρησιμοποιούν τα ΑΤΙΑ για να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται το ίδιο ξαφνικά, κατά μήκος αυτού του νοητού αυτοκινητόδρομου; Γνωρίζουμε ότι βρίσκονται εδώ αλλά που πηγαίνουν όταν εξαφανίζονται; Ίσως...

Τοποθεσίες που διαχρονικά «βγάζουν» ανθρώπους «ευαίσθητους» δηλαδή προικισμένους με παραφυσικές δυνάμεις ή αυξημένες αντιληπτικές ικανότητες, (οι λεγόμενοι αλαφροΐσκιωτοι στην Ελλάδα) θα πρέπει να μας κινήσουν το ενδιαφέρον. Είναι τα Loci (πληθυντικός του Locus, που θα πει «τόπος») και τα Νimbus. Κάποια από τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά αυτών των περιοχών, σύμφωνα πάντα με τις παραδόσεις των προγόνων μας, είναι αλλόκοτα και εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του φυσικού περιβάλλοντος, δέντρα...

Όσες φορές κι αν γραφτεί, όσες φορές κι αν ειπωθεί, όσες φορές κι αν αποδειχθεί με πράξεις και ντοκουμέντα, το είδος μας δεν θα πάψει να βλέπει πράγματα και καταστάσεις διαρκώς ανθρωποκεντρικά, επιδιώκοντας την ασφάλεια της εθελοτυφλίας για ό,τι δεν καταλαβαίνει, καθώς συνήθως αρνείται να καταβάλει το τίμημα της διαδικασίας κατανόησής του.